Понедельник, 22 Апрель 2013 01:52

Грошы з паветра: прырода супраць атама

sunen

Якімі сродкамі дзяржавы падтрымліваюць развіццё аднаўляемай энергетыкі? У кожнай краіны – сваё рашэнне.

ЗША: «все идет по плану»

Як не дзіўна, штуршком да падтрымкі аднаўляемай энергетыкі ў ЗША стаў фінансавы крызіс. А дакладней, меры па ягоным пераадольванні, якія прапанаваў антыкрызісны "план Полсана", прыняты ў 2008 годзе. Закон заахвочвае "сонечны бум": дае 30% падатковыя ільготы вытворцам абсталявання для фотаэлектрычных і тэрмальных станцый. Фабрыкі і заводы з аднаўляемым энергазабеспячэнем атрымліваюць аналагічны падатковы бонус. Выкарыстанне энергіі ветру і хваляў таксама выкрэслівае 30% падатковага кошту. Што датычыцца звычайных жыхароў, якія набываюць сонечныя батарэі для ўласных дамоў – для іх таксама прадугледжаныя 30% ільготныя зніжкі. Дарэчы, стандартная сонечная мікраэлектрастанцыя на даху абыходзіцца амерыканцам у 12-14 тысяч даляраў, а да прыняцця закона гэтая лічба была ў 2 разы большая - 24 тыс. даляраў.

Ровары – трагедыя для нацыянальнай эканомікі, але гэта ні ў якім разе не датычыцца ЗША. "План Полсана" падтрымлівае экалагічна чысты транспарт: фірмам, якія бясплатна выдаюць сваім супрацоўнікам ровары, прызначаны падатковыя бонусы. Пакупнік электрамабіля атрымлівае ільготу памерам да 7.500 даляраў, а за цяжкі від экалагічнага аўтатранспарту, напрыклад, трактар – да 15. 000 даляраў.

winden

Еўразвяз: "зялёны" дзяржкантроль

Краіны ЕЗ сур'ёзна задумваюцца пра будучыню: да 2020 года не менш за 20% энергіі павінна выпрацоўвацца ад аднаўляемых крыніц энергіі. Лічба і дата акрэсленыя, уведзеныя  жорсткія патрабаванні. Зараз кожная з дзяржаў ЕЗ мае права прымусіць вытворцаў і спажыўцоў вырабляць і выкарыстоўваць зададзеныя аб'ёмы энергіі. Кампаніі і прадпрыемствы не маюць выбару, бо пастанова абавязковая. Хіба што – выплаціць штраф. Прадпрыемствы, якія граюць па правілах, атрымліваюць "зялёны сертыфікат" – своеасаблівае пасведчанне, дзе адлюстравана, колькі і якой аднаўляемай энергіі вырабілі і прадалі на рынку вытворцы.

Яшчэ адзін дзейсны падыход удала практыкуе Германія – ўвядзенне тарыфнага рэгулявання. Аднаўляемая энергетыка – справа дарагая, адразу акупіцца не можа. Таму дзяржава запрашае да супрацоўніцтва інвестараў і заключае доўгатрывалыя кантракты – як мінімум на 20 гадоў. У выніку расходы інвестараў ад вытворчасці нетрадыцыйнай энергіі раскідваюцца па ўсіх спажыўцах – і ў шараговага грамадзяніна Германіі час ад часу на 1,5 еўра вырастае штомесячная плацёжка за электрычнасць.

Нядаўна ў Англіі была ўведзена сістэма дзяржаўнай падтрымкі аднаўляемай энергетыкі. Да 30% кошту сонечнай батарэі можна атрымаць у якасці субсідыі. Лішкі энергіі, атрыманай ад сонечных батарэй, прадаюцца ў 4 разы даражэй за энергію, атрыманую з традыцыйных крыніц. Чым не стымул для развіцця сонечнай энергетыкі?

Іспанцам энергію пастаўляюць сонца і вецер. Самая першая праграма па падтрымцы гэтых крыніц энергіі была ажыццёўлена ў Барселоне яшчэ ў 1996 годзе. Мясцовыя ўлады загадалі будаўнікам паўсюль усталёўваць сонечныя батарэі. Ідэя іспанцам настолькі спадабалася, што праз дзесяцігоддзе патрабаванне ператварылася на агульнанацыяльнальны закон. Дарэчы, мясцовыя ўлады, нягледзячы на субсідыі ЕЗ, і да гэтай пары аплочваюць да паловы коштаў за неабходнае абсталяванне.

energiya solnca

"Зялёны Дыснэйлэнд" па-скандынаўску

Скандынаўскія краіны ў пытанні аднаўляемай энергіі цалкам руйнуюць міф пра ўласную "тармазнутасць" – збольшага тут яны могуць даць фору любой еўрапейскай краіне. Напрыклад, Фінляндыя, багатая лясамі, выжывае за кошт біяпаліва і энергіі мора.

Шведскія чыноўнікі на 5 гадоў вызваляюць прадпрыемствы  ад выплаты энергетычнага падатку. Дзяржава выдзяляе спецыяльныя субсідыі для рэканструкцыі старых будынкаў заводаў, а калі вы жадаеце пабудаваць ветраэлектрастанцыю – ніякіх перашкод не будзе, дазвол атрымаць вельмі лёгка.

У Даніі спадзяюцца забыцца на традыцыйныя крыніцы энергіі ўжо ў 2050 годзе – сёння вецер пакрывае 20% выкарыстоўваемай энергіі. Аднак з нядаўняга часу тарыфныя ільготы на вытворчасць энергіі ветру знізіліся, што вельмі расчаравала інвестараў. Цяпер жыхарам Даніі даводзіцца расплочвацца за аднаўляемую энергетыку з уласнай кішэні – ажно ў 2 разы вырас "зялёны падатак" .

Калі датчане робяць стаўку на вецер, то іхнія суседзі-нарвежцы – лідары па воднай энергетыцы. Нарвегія цалкам задавальняе свае патрэбы па энергазабеспячэнні і нават можа экспартаваць лішкі энергіі ў іншыя краіны. Пры гэтай акалічнасці, асаблівыя падатковыя ільготы за выкарыстанне аднаўляемай энергетыкі ў краінах "зялёнага Дыснэйлэнда" не прадуглежваюцца.

Чаму ўсходнія славяне не сябруюць з аднаўляемай энергетыкай?

"Расійскі спажывец не гатовы плаціць са сваёй кішэні за аднаўляемую энергію", - лічаць эксперты. Дзякуючы багатаму запасу карысных выкапняў, Расія яшчэ доўгі час можа не клапаціцца пра аднаўляемыя крыніцы энергіі, аднак  колькі год пасля рызыкуе застацца ў хвасце. Зараз аднаўляемая энергетыка РФ не перавышае 1%. Тым не менш, асобныя праекты па атрыманні аднаўляемай энергіі вядуцца – выкарыстоўваюцца сонечныя батарэі і будуюцца "пасіўныя" дамы (апошнія, дарэчы, гонар Даніі).

Залежнасць Украіны ад паставак расійскага газа вымушае шукаць выйсце ў нетрадыцыйнай энергетыцы. Так, згодна з планам, да 2020 года ўкраінскія прадпрыемствы, якія выкарыстоўваюць аднаўляемую энергію, не будуць выплочваць падатак на прыбытак.

У Беларусі аднаўляемая энергетыка развіваецца марудна – магчымасці ёсць, аднак няма інвестараў. Кажуць, што даволі ўдала можна развіваць гідраэнергетыку у Гродзенскай, Віцебскай і Магілёўскай абласцях. Ёсць і сярэдні па мерках патэнцыял для развіцця сонечнай энергетыкі. Дарэчы, беларускі стымулючы падатак ніжэйшы за падатак Еўразвяз. Акрамя таго, інвестары атрымаюць  ільготы – не будуць выплочваць  падатак на прыбытак пры ўвозе абсталявання і вызваляцца ад зямельнага падатку. Словам, умовы ёсць, ды былі б грошы.

Кацярына Радзюк

avtomobili-zagriaznenie.jpgНа долю автотранспорта в Минске приходится 87% всего объема выбросов загрязняющих веществ в воздух. Об этом сообщил 17 января на пресс-конференции в Минске председатель городского комитета природных ресурсов и охраны окружающей среды Александр Боровиков.

Тем не менее в столице, по его словам, ситуация с загрязнением воздуха лучше, чем в других областных центрах Беларуси. Кроме того, Минск – один из наиболее чистых городов в странах бывшего постсоветского пространства. Только в Вильнюсе состояние атмосферного воздуха несколько лучше, чем в Минске. «Наша задача – удержать показатели загрязнения воздуха на существующем уровне», – сказал Боровиков.

«Бог дал Минску такое географическое расположение, которое обеспечивает продуваемость, – пояснил глава комитета. – Aрхитекторы наши прекрасно спланировали город, спроектировав экологические коридоры, которые не застраиваются, чтобы исключить застаивание воздушных масс. Плюс усилия городских служб, начиная от ремавтодора – чем качественнее дороги, тем меньше автомобильные выбросы, – до озеленителей».

По прогнозам экспертов (точных данных пока нет), в 2012 году объем выбросов составит примерно 208 тысяч тонн. Причем лишь 13% из них – от стационарных источников, остальное поставляют передвижные источники – автомобили. Сегодня в Минске только легковушек насчитывается 800 тысяч.

К 2016 году выбросы загрязняющих веществ от Минского тракторного завода не будут превышать нормативов, утверждают специалисты. По словам Боровикова, каждый год комитет природных ресурсов и охраны окружающей среды дает разрешение промышленным предприятиям на определенное количество выбросов. Для МТЗ и Минского автомобильного завода долгое время такие разрешения допускали выбросы мелкодисперсной пыли свыше предельно допустимых нормативов, что было связано с техническими возможностями предприятий. Однако в последний год с переоснащением предприятий ситуация начала меняться. В соответствии с утвержденными планами полное переоснащение очистных сооружений тракторного завода должно завершиться к 2016 году. Очистные сооружения других промышленных предприятий Минска будут модернизированы еще раньше.

Как отметил Боровиков, сегодня на тракторном заводе выбросы в воздух производят 1076 источников. От них в атмосферу попадают самые различные загрязнители, в том числе пять наиболее проблемных для Минска веществ: диоксид азота, оксид углерода, формальдегид, аммиак, фенол.

По словам специалиста, всего в Минске ежегодно на человека приходится 13,5 кг загрязняющих выбросов от промышленных предприятий. Однако в целом по Беларуси ситуация еще хуже: этот показатель составляет 39 кг загрязняющих веществ на человека в год.

БелаПАН

Опубликовано в Транспорт

kachestvo-vozduha-minsk.jpgВрач-гигиенист Минского городского центра гигиены и эпидемиологии Дарья Крупская 17 января на пресс-конференции в Минске сообщила, что в 2012 году в Минский городской центр гигиены и эпидемиологии поступило более 170 обращений столичных жителей с просьбой проверить качество воздуха внутри помещений и офисов. Об этом пишет БелаПАН.

По ее словам, чаще всего граждане требуют замеров содержания в воздухе ртути, формальдегида. Кроме того, к специалистам обращаются граждане, которые чувствуют в помещении нетипичные запахи. Всего в 2012 году в помещениях и офисах Минска было отобрано 5 тыс. проб, почти в 16% из них обнаружено превышение предельно допустимых концентраций загрязняющих веществ.

Как подчеркнула Крупская, отбор проб воздуха в квартирах и офисах для всех жителей Минска проводится в рамках госсаннадзора, эта услуга бесплатная.

В свою очередь председатель Минского городского комитета природных ресурсов и охраны окружающей среды Александр Боровиков заявил, что граждане должны требовать отбора проб воздуха всегда, если они ощущают какой-либо необычный запах.

Боровиков отметил, что нет необходимости покупать специальные приборы, очищающие воздух. Кроме того, по его словам, аппараты для озонирования помещений при чрезмерном использовании могут быть даже опасны для здоровья.

Naviny.by

Фото Михаила Архипова

Опубликовано в Качество жизни

Минский мясокомбинат на улице Казинца уже много лет разгоняет прохожих тошнотворным запахом. Те, кто покрепче, с ним справляются, но некоторых от подобных ароматов в прямом смысле слова выворачивает наизнанку. Так случилось с Виктором - мужчину вырвало на остановке.

Опубликовано в Качество жизни

Причем виноваты в этом отнюдь не дворники, а чадящие трубы промышленных предприятий, теплоэлектростанций и автотранспорта. Именно на их долю приходится основная масса выбросов вредных веществ в атмосферу.

Опубликовано в Здоровье

Белорусы могут в режиме реального времени следить за данными о состоянии воздуха в крупных промышленных центрах страны, где установлено 14 автоматических станций мониторинга.

Опубликовано в Качество жизни

В ноябре прошлого года Минприроды направило областным губернаторам и председателю Минского горисполкома письма с подробным перечнем предприятий, допускающих сверхнормативные выбросы в атмосферу и воду.

Опубликовано в Человек и природа

В Беларуси в 2011 году воздух стал значительно чище. Об этом заявила сегодня во время пресс-конференции начальник информационно-аналитического отдела Республиканского центра радиационного контроля и мониторинга окружающей среды Богдана Козерук, сообщает корреспондент БЕЛТА.

Опубликовано в Здоровье